Zekeriya 14

Tanrı’nın, ulusları Yeruşalim’e karşı savaşmak üzere toplayıp bunu onlara karşı kendisi savaşsın diye yapması bize Tanrı’nın egemen takdirinin gizemli yollarının birçok örneğini hatırlatmaktadır. Bizim kolaylıkla tehlikeli ve korkunç olarak yorumladığımız olaylar veya durumlar, Tanrı’nın büyük gücünü sergileme fırsatları olarak karşımıza çıkmaktadır. Beş Amorlu kralın Yeşu’yla savaşmak üzere toplanmalarını hatırlayın. Bu, korkunç bir manzara olmalıydı çünkü o zamana kadar İsrail her seferinde bir düşmanla karşılaşmıştı. Ancak felaket gibi görünen şey, güneş ve ayın durmasına neden olan ilahi müdahale sayesinde inanılmaz bir zafere dönüştü (Yşu. 10). Bu, Tanrı’nın tek bir savaşta birden fazla zafere ulaşma yöntemiydi. Tanrı’nın yollarını yargılamamalı ya da sorgulamamalıyız. Aksine, aleyhimizde gibi görünen şeyleri bile bizim iyiliğimiz için kullandığı konusunda O’na güvenmeliyiz.

Bu bölümde anlatılan sahne, son günlere dair çeşitli görüşlere tabi olsa da, tüm imanlılar için Tanrı’nın, Mesih’in ve gerçeğin zafer kazanacağına dair mutlu bir umut yaratmaktadır. Günahın her türlü kalıntısından arınmış olup laneti tersine çevrilmesiyle Müjde’nin gücünü gösterecek yeni bir gök ve yeni bir yeryüzü gelmektedir. Her imanlının arzusu, “Amin! Gel, ya Rab İsa” olmalıdır (Vah. 22:20). Zekeriya’nın peygamberliğini sonlandırma şekli, onun umut peygamberi olarak ününü haklı çıkarmaktadır.