Zekeriya 7

Tanrı’nın oruç sorusuna cevabı, Kutsal Kitap’ın önemli uyarısını yansıtmaktadır: Rab’be yönelik samimi bir yürek olmadan dışsal ritüeller icra etmek O’nu asla hoşnut etmez. Tanrı adanmışlıktan yoksun dinden asla memnun olmaz. Tutsaklık zamanının anısına yapılan bu oruçlar halkın kendi icadıydı ve Tanrı’yı düşünmeden icra ediliyordu. Motivasyonları ne olursa olsun, bu, Tanrı’ya sunulan bir hizmet değildi. Kilise takvimine veya hatta rutin ibadetlere kendimizi kaptırıp sırf böyle icraat göstermenin Rab’bi hoşnut ettiğini varsaymak çok kolaydır. Tanrı’ya ibadet eden, bunu samimi yüreklerle (ruhta ve gerçekte) yapmak zorundadır. Ayrıca Tanrı ritüellerin içinden doğrudan yüreğe bakar.

İtaat etmek kurban sunmaktan iyidir (1.Sa. 15:22). Sunuları çoğaltmak yerine, Tanrı neyin iyi olduğunu açıklamıştır (Mik. 6:6-8). Tanrı’nın, halk peygamberlere itaat etseydi ve doğru davransaydı, tutsaklığın önlenebileceğini açıklaması da aynı gerçeği öğretmektedir. Tanrı’ya yönelik sevgiyi gerçekten doğrulayan, O’na edilen itaattir (1.Yu.5:3). Mesih’te Tanrı tarafından kabul edildiğimizde, O’na güvenip itaat ederek O’nu hoşnut ederiz.