Eyüp 5

“Ne mutlu Tanrı’nın düzelttiği insana!” (17. ayet). Düzeltilme veya disiplin deneyimi hiçbir şekilde hoş değildir ancak büyük faydalar getirir. İmanlıları günahtan arındırır ve onları imanda güçlendirir. Terbiye, Tanrı’nın kendi çocuklarına olan öfkesinden ziyade, O’nun sevgisinin işaretidir. Günahımızı açığa çıkaran Tanrı Sözü’ne duyarlı ve bizi o Söz’le göklerdeki Babamız’ı hoşnut edecek davranışlara yönlendiren Kutsal Ruh’a bağımlı olmalıyız. Tanrı’nın terbiye edici eli altında isyan etmemeli, ona hızlıca tabi olmalıyız. İmanlı kişi düzeltilmeyi arzu eder çünkü kendisine Tanrı’nın yasasını seven yeni bir yürek verilmiştir (Mez. 119:97). Düzeltilmekten nefret eden budaladır. Tanrı’nın düzeltmesini ve hatta disiplinini sevmeyi nasıl öğrenebiliriz?