Yeşaya 8

İmanlılar olarak, Rab zor zamanlarda yüzünü bizden gizliyor gibi göründüğünde, Yeşaya’yla birlikte şöyle demek zorundayız: “RAB’bi özlemle bekliyorum” (17. ayet). O’nun bizimle olduğunu hatırlayalım. Bu olacak olana boyun eğmek değil, canlı ve bekleyiş dolu bir imandır. İnsanların planlarının ve komplolarının ne olacağından korkmak yerine, sadece Rab’den korkalım. O’na duayla seslenelim ve O’na yakaralım çünkü eğer sabırla beklersek, O bize kesinlikle gelecek ve yolun her adımında bizi yönlendirecektir.

“Tanrı’nın öğretisine ve bildirisine dönmek” (20. ayet) bizim düzenli uygulamamız olmalıdır. Hristiyanlar, Kutsal Kitap’ın neye inanacağımız ve ne yapacağımız konusunda bizim yegâne ilahi kuralımız olduğuna inanırlar. Kutsal Kitap her şeyde mihenk taşı olmak zorundadır. O bizim görmemizi sağlayan kandilimiz ve izlediğimiz rehberimizdir. Tanı Sözü bize muhakemeyi öğretir; onun öğüdü popüler fikirlere ve uygulamalara ters olabilir ancak o mutlak gerçektir. Her türlü sahte ruhsallığa kapılmış bir dünyada, her gün Kutsal Kitap’ın ışığında nasıl yürüyebiliriz?