Yeşaya 12

Mesih günahkârın yerine geçtiği için Tanrı’nın öfkesinin uzaklaştırıldığını bilmek imanlı için ne kadar harikadır! O bizim için, bizim kendimiz için asla yapamayacağımız şeyi yapmıştır. O kurtuluş sağladı ve “yüceldikçe yüceldi” (Çık. 15:1). Yeşaya’yla birlikte şunu söyleyebildiğimizi bilmek canlarımıza büyük teselli olmalıdır: “Tanrı kurtuluşumuzdur. O’na güvenecek, yılmayacağız” (Yşa. 12:2). Tanrı Sözü yüreklerimize konuştuğunda, bizi heyecanlandırmalıdır. Emmaus yolundaki o iki öğrenci gibi olmalıyız. Onlar Mesih için şöyle demişlerdi: “Yolda kendisi bizimle konuşurken ve Kutsal Yazılar’ı bize açıklarken yüreklerimiz nasıl da sevinçle çarpıyordu, değil mi?” (Lu. 24:32). Siz Tanrı’yı övmek ve O’nun büyük işlerini başkalarına bildirmek konusunda istekli misiniz? Neden evet veya neden hayır? Bu bölüm imanlılarda böyle bir istek uyandırmak için ne gibi teşvikler sunuyor?