Hoşea 1

Hoşea’nın bütün mesajı, Tanrı’nın kendi halkına beslediği lütufkâr sevgisinin harikalığına dair düşünceler ortaya çıkarmalıdır. Elçi Yuhanna, “Tanrı sevgidir” (1.Yu. 4:16) demiştir. Tanrı’nın ilahi nitelikleri arasında en çok konuşulan ancak en az anlaşılan O’nun sevgisidir. Çoğu kişi Tanrı’nın sevgisini kendi sevgi deneyimlerini esas alarak tanımlar ve bu sevgiyi çekici bir şeye duyulan duygusal bağlanma olarak görürler. Hristiyan’ın Tanrı’ya yönelik sevgisi de O’na duyulan çekimden doğar. Yuhanna diyor ki “Bizse seviyoruz, çünkü önce O bizi sevdi” (1.Yu. 4:19). Bu mantığa göre, insanlar Tanrı’nın kendilerini seveceğini çünkü kendilerinin Tanrı için çekici olduğunu hissederler. Oysa Tanrı kimseyi onda değerli veya çekici bir şey gördüğü için sevmez. O’nun sevgisi, sevdiklerinin karakterinden ziyade kendi karakterinden doğar. Bizi olduğumuz kişi için değil, olduğumuz kişiye rağmen sever. Her bir Hristiyan aslında Tanrı’nın beğenisini hak etmediğini fark etmek zorundadır. Kurtuluşu mümkün kılan tek şey, Tanrı’nın sevgisiyle Oğlu’nu göndermiş olmasıdır; O ki, Baba’nın sevgisine tek layık Olan’dır ve sevilesi olmayan bir halkın Kurtarıcısı olmak üzere gönderilmiştir. Bu farkındalık, Tanrı’nın İsa Mesih’te açıklanan ve verilen karşılıksız sevgisini deneyimlemiş olan herkeste alçakgönüllülük ve şükran uyandırmalıdır. Hoşea’nın peygamberliği Tanrı’nın layık olmayan bir halka olan karşılıksız sevgisinin doğasına dair canlı bir örnektir.

Kutsal Yazı boyunca, Tanrı evliliği kendisinin kiliseyle, yani Mesih’in geliniyle olan ilişkisinin seçili bir sembolü olarak kullanmaktadır. Bu nedenledir ki, her Hristiyan evliliği yaşayan bir Müjde vaazı olmalıdır. Evlilik benzetmesi İsrail’in dinden dönüşünün anlamını ortaya koymaktadır. Evlilik bağı kocayla karısı arasında başka hiç kimsenin olmadığı bir birliği varsaymakta, hatta talep etmektedir. Bu sürdürülmek ve korunmak zorundadır. Zina bu bağı bozar ve hem eşe hem de Tanrı’ya karşı çok ciddi bir suçtur (Çık. 20:14). Koca ve karı arasındaki sadakat ve karşılıklı vefa, evlilikte temeldir. Sadakatsizlik ve vefasızlık bu birliği tehdit eder. O hâlde Kutsal Yazılar’ın İsrail’in Rab’be sadakatsizliğini sık sık fahişelik ya da ruhsal zina terimleriyle tanımlaması şaşırtıcı değildir; bu da dinden dönmenin trajik derecede canlı bir resmidir.