Çölde Sayım 26

Korah tarafından başlatılan isyanda ölenler “bir uyarı” oldular (10. ayet). Adalet anıtlarıydılar ve hem o zaman hem de bugün için birer örnek teşkil ettiler. Korah’ın çocuklarının, Korah’ın devrilmesinde ölmemeleri (26:11) tanrısal merhametin bir anıtı olarak durmaktadır. Bariz biçimde onlar babalarının günahına ortak olmamışlardı ve böylelikle Tanrı’nın yasasının şart koştuğu şekilde ölmediler (Yas. 24:16). Her insan kendi günahı için yargılanacaktır. Ne ebeveynlerinizin günahları ne de onların kutsallıkları sizin sonsuzluktaki durağını belirleyecektir. Tanrısızları ve itaatsizleri yutup yok eden gazaptan kaçıp kaçmayacağınızı belirleyecek olan nedir? (Bkz. Titus 3).

İkinci sayımda Kalev ve Yeşu dışında Sina’da sayılmış olan yetişkin adamlardan bir tanesi bile yoktu. Tanrı onların kesinlikle öleceklerine ant içmişti ve öyle de oldu (64-65. ayetler). Günaha karşı yargı tehdidinde bulunan tanrısal Söz kesinlikle gerçekleştirilecektir. Tövbe etmeseniz de kötü işlerinizin hak ettiği karşılıktan kaçabileceğiniz yönündeki boş algıya itibar etmeyin. Bu ilahi hükmün kesilmesi neredeyse kırk yılı bulduysa da en nihayetinde kesildi. Gecikmiş yargı unutulmuş yargı değildir. Tövbesiz günahkârlar niçin kesinlikle cezalandırılmak zorundadır?