Yasa’nın Tekrarı 1

Tanrı, İsrail’i “çocuğunu taşıyan bir adam gibi” yönlendirdi (31. ayet). Tanrı’nın sevecen ilgisine yönelik bu resim bizde O’na karşı sevgi ve güven doğurmalıdır. “Sürüsünü çoban gibi güdecek, kollarına alacak kuzuları, bağrında taşıyacak; usul usul yol gösterecek emziklilere” (Yşa. 40:11). İyi Çobanımız kayıp koyunu arar ve “onu bulunca da sevinç içinde omuzlarına alır” (Lu. 15:4-6).

Tanrı toprağı İsrail’in önüne koydu ve onu alması için talimat verdi (1:21) ancak İsrail tereddüt etti, insan bilgeliğine bel bağladı (22. ayet), sonrasında da insan korkusuna (26-27. ayetler) ve imansızlığa kapıldı (32. ayet); bunun sonucu da kutsamanın kaybedilmesi (34-39. ayetler), isyan (26, 40-43), yenilgi (44. ayet) ve Tanrı’dan ayrılık oldu (45. ayet). Tanrı’nın halkı O’nun Sözü’ne güvenmek zorundadır (Özd. 3:5). Öte yandan Kalev ise “bütün yüreğiyle RAB’bin yolunda yürüdü” (Yas. 1:36). O ve Yeşu, çok küçük bir azınlık, Kenan’a girdi. İtaat yolu yalnız, engebeli bir yol olabilir ancak o yolun yolcuları her zaman hedeflerine ulaşırlar. Eğer Tanrı’ya uzun vadede itaat edeceksek, O’nun bilgeliğine güvenmek niçin şarttır?