Yeşu 1

Musa ölmüştü ancak Tanrı’nın işi onsuz da devam ediyordu çünkü bu iş Musa’nın değil, Tanrı’nındı (1:1-2). Musa büyük bir adamdı ve birçok olağanüstü şey yapmıştı ancak yeri doldurulamaz değildi. Yeşu işi devam ettirmek üzere Tanrı’nın Musa’ya vermiş olduğu aynı vaatlerle oradaydı. Yeşu’ya düşen ve Musa’nın yapamadığı bir iş vardı. Musa’dan Yeşu’ya doğru bu geçiş, insana umut bağlamamak için bir uyarıdır. Çoğu zaman Hristiyan adamlar, kendi çevrelerinde imparatorluklar kurmaya çalışırlar ve işleri nihayetinde başarısızlığa uğrar çünkü tek bir kişilik üzerine kuruludur. Öte yandan, kilise tarihi bulundukları kuşakta Rab’be hizmet etmiş ve yerlerini sonraki kuşakta yine aynı Rab’be hizmet eden başkalarına bırakmış olan büyük parlak adamlarla doludur. Kilisenin iyiliği için armağan olarak verdiği bu önderler için Tanrı’ya şükredin (Ef. 4:11-13).

Yeşu kitabı Tanrı’nın, atanmış hizmetkârlarını kendi halkına önderlik etmeleri için nasıl kullandıklarına örnektir. Tekrar tekrar gördüğümüz modelde Tanrı öndere konuşmakta ve önder de sonrasında halka konuşmaktadır (9-10. ayetler). Dolayısıyla kilise hizmetkârlarının Tanrı’nın Sözü’nü bilmeleri şarttır ki o Söz’ü halka etkili bir şekilde aktarabilsinler. Ancak Yeşu’ya başarılı yaşamın tek yolu olarak Tanrı Sözü üzerinde sürekli olarak derin derin düşünmesi ve ona itaat etmesi yönündeki talimatlar, Tanrı halkının her bir bireyi tarafından takip edilmesi gereken bir modeldir. Tanrı Sözü’ne yönelik tutumunuzda nasıl Yeşu’nun örneğini izleyebilirsiniz?