Yeşu 6

Eriha, Bunyan’ın Yıkım Kenti’nin gerçek bir örneğidir. Eriha’nın yıkımı tanrısal adaletin şiddetini apaçık ortaya sermektedir. Özellikle odakta olan üç düşünce noktası vardır. İlk olarak, tanrısal adalet sabırlıdır. Eriha dünyanın en eski kentlerinden biriydi. Arkeolojik bulgular buranın İbrahim’den yüzlerce yıl önce kullanımda olduğuna işaret etmektedir. Biliyoruz ki Kenanlıların günahları İbrahim’in döneminde henüz doluluğa ermemiş olsa da (Yar. 15:16) artık ermişti. Kente tövbe için yıllar tanınmıştı ancak tövbe etmediler. Şimdiyse yargı günü gelmişti. Tanrı’nın sabrını kötüye kullanmamalı, geç olmadan tövbe etmeliyiz. İkinci olarak, tanrısal adalet kaçınılmazdır. Kent emniyetli bir şekilde örtülmüştü ve kentin sakinleri aşılmaz gibi görünen duvarların emniyetine güveniyorlardı. Ancak Tanrı parmağını bile oynatmadan onların emniyetini yıktı. Eriha gelecekte duvarlardan daha fazlasının yıkılacağı bir yargıya delalet etmektedir (İbr. 12:26). Günahkârlar o gün ayakta duramayacaklardır (Nah. 1:6). Üçüncü olarak, tanrısal adalet değişken değildir. Hem Eski Antlaşma hem de seküler tarih kayıtları Kenan’ın kötülüğünün boyutunu göstermektedir: Eriha hak ettiğini buldu. Hiç kimsenin esirgenmemiş olması adalette ayrımın olmadığını göstermektedir: Her ruh Rab’be aittir ve günah işleyen ruh ölecektir (Hez. 18:4). Eriha Tanrı’nın günahın icabına nasıl baktığına dair bir derstir. Tanrı’yı sabrı, adaleti ve merhameti için överek zaman geçirin.

Eriha ayrıca bir kutsallaştırılma modelidir. Eriha nasıl İsrail’in Vaat Edilen Topraklar’ı ele geçirmesinin önündeki bir engeldiyse, günah da her imanlının çarpışmak zorunda olduğu ağır bir engeldir. Tanrı, Eriha’nın düşeceğini vaat etti ve aynı şekilde günahın artık bizim üzerimizde egemen olamayacağını vaat etmiştir (Rom. 6:14). Eriha’yı alt etme gücü Rab’bindi. Eriha’yı yenmeyi amaçlayan tanrısal tasarının odağında Antlaşma Sandığı vardı ki bu Tanrı’nın varlığının ve kefaretin simgesiydi (Yşu. 6:4, 6-9, 11-13). Bu doğrudan Mesih’e, O’nun kefaretine ve zafer için nihai güç olarak O’nunla bir oluşumuza işaret etmektedir (Kol. 2:14-15; İbr. 2:14-15). Zafer Tanrı’nın olsa da İsrail’in ilerlemesi ve Antlaşma Sandığı’na yakın kalması gerekiyordu. İbraniler 11:30’a göre, bunu imanla yaptılar. Dolayısıyla kutsallaştırılmada imanla Mesih’te neye sahip olduğumuzu biliriz, onu kişisel olarak doğru sayarız ve ona göre hareket ederiz (Romalılar 6’daki mantığa bakınız). Tanrı’dan size lütuf aracılığıyla zafer ve sadık itaatle yaşamanız için irade vermesini dileyin.