Yeşu 21

Levi oymağı Buluşma Çadırı hizmeti için Rab’bin özel hizmetkârları olmak üzere ilahi şekilde seçilmişti. Hepsi kâhin değildi ancak hepsi bir şekilde kutsal hizmette görev almanın eşsiz ayrıcalığını yaşıyordu. Rab’bin kendisi onların nihai mirasıydı ve bu nedenle diğer oymaklar gibi toprak mirasları yoktu. Ancak Tanrı’nın hizmetkârları olarak, Tanrı tarafından onlar için tüm ulusun saadeti ve faydası için hizmet etmek üzere bir yer ayrılmıştı. Tanrı onları etkilerinin ve hizmetlerinin ulus boyunca deneyimleneceği bir şekilde dağıttı. Onlar Tanrı’nın ulusa olan armağanıydı. Benzer şekilde, Tanrı kutsal hizmete adamlar çağırmış ve onları imanlıların ruhça geliştirilmesi ve saadeti için yerel ve belirli topluluklara vermiştir (Ef. 4:11-12). Siz bu adamları nasıl onurlandırıp takdir edebilirsiniz?

21:43-45 ayetleri Tanrı’nın toprak vaadinin mutlak anlamda yerine getirilişini bildirmektedir ancak Hâkimler kitabı aslında toprakların tamamının fethedilmediğini ve Davut’un zamanında başka bir dinlenmenin (rahatlığın) geleceğini açıklamaktadır (2.Sa. 7:1, 11). Vaadin odağında sadece coğrafi bir unsurdan daha fazlası vardı. Nihayetinde, bu dinlenme Tanrı’nın varlığının zevkine varmayı içeriyordu ve iman deneyimiydi. Yeşu altında bu kuşak önlerindeki düşmanları fethetmişti ve miraslarına kavuşmuştu. Daha fazlasının gelecek olması gerçeği, onların Tanrı’nın vaat etmiş olduklarından aldıkları zevkin doluluğuna engel değildi. Bu bir kez daha Hristiyan deneyiminin bir özelliği olan “zaten gerçekleşti ama henüz tamamlanmadı” ilkesini yansıtmaktadır. Bugün Mesih’te, her ruhsal kutsamayla göksel yerlerde kutsanmış olduğumuzu ancak en iyisinin henüz gelmemiş olduğunu bilmek size nasıl teşvik oluyor (Ef. 1)?