Yeşu 9

Yaptıkları hile ve aldatmacaya rağmen, Givonluların Yeşu’yla barış arayışları bazı Müjde gerçeklerini yansıtmaktadır. Givonlular, Yeşu’yla antlaşma içerisine girmedikleri sürece mahvolacaklarını fark ettiler. Yalnızca İsrail’le özdeşleşmek onları kurtaracaktı. Merhamet arama şekilleri kusurluydu ve mükemmellikten çok uzaktı ancak esas mesele şu ki, merhamete olan ihtiyaçlarını fark ettiler. Benzer şekilde, hiçbir günahkâr yoktur ki, Mesih’e kusursuz imanla ya da tövbeyle gelmiş olsun. Ancak Müjde’nin vaadi, Mesih’in kendisine gelen hiç kimseyi kovmayacağıdır (Yu. 6:37). Günahkârların ölümden kurtarılabilmelerinin tek yolu onların daha büyük Yeşu’yla, O’nun çarmıhının kanı aracılığıyla esenlik talebinde bulunmalarıdır. Daha küçük Yeşu’yla daha büyük Yeşu arasındaki asıl fark, daha küçük Yeşu’nun merhamet göstermesi için oyuna gelmiş olması, daha büyük Yeşu’nun ise kendisine gelen her günahkârın içini bilmesi ancak onu yine de kabul etmesidir. O’nun lütfu bizim günahımızdan daha büyüktür. İsa’yı lütfu ve merhameti için övün!

25. ayet ölümün hükmünden ve tutsaklığından kurtarılmış olan herkesin sahip olması gereken düşünceyi göstermektedir: Kişi efendisinin isteğine ve memnuniyetine teslim olur. Givonlular kendilerini antlaşma yeminiyle esirgemiş olanların zevkle hizmetkârları oldular. Daha büyük bir antlaşmayla ve yeminle kurtarılmış olan Hristiyanların da kendilerini yeni Rab ve Efendi olan İsa’nın hizmetine zevkle teslim etmeleri gerekir. Lütfun ışığında, siz İsa’ya kullukta nasıl sevinç bulabilirsiniz?