Yeşu 13

Toprakların oymaklara dağıtılması Tanrı’nın vaadine somutluk katmakta ve O’nun vaatlerini yerine getirmekteki sadakatine tanıklık etmektedir. Tanrı’nın kendi antlaşma halkına bu toprakları vereceği vaadi geçmişe, İbrahim’e dek uzanıyordu. Bu vaat Musa tarafından tekrar edildi ve Yeşu tarafından, ulusa fetihte önderlik etmesiyle elde edildi. Ve şimdi oymaklar kendi mülkiyetlerini alırken, Tanrı’nın sadakatinin somut göstergesini deneyimlediler. Bu, tüm imanlılar için harika bir örnek sunmaktadır: Tanrı’nın vaatleri ne kadar uzakta görünürse görünsün, O kendi Sözü’nü yerine getirmekte sadıktır. Rab’bi beklemek asla faydasız bir şey değildir çünkü bekleyenler asla hayal kırıklığına uğratılmazlar. Her kutsama simgesini, Tanrı’nın tüm vaatlerinin daha büyük Yeşu olan İsa Mesih’te evet ve âmin olduğunun somut göstergesi olarak alalım (2.Ko. 1:20). Siz Tanrı’nın kendisini bekleyenlere olan sadakatini nasıl gördünüz?

Yeşu 11:23 ile 13:1-2 arasındaki çelişki açıktır ve her Hristiyan’ın tecrübeyle bildiği önemli bir gerçeği yansıtmaktadır: “Zaten gerçekleşti ama henüz tamamlanmadı.” Her imanlı Mesih’te tamdır (Kol. 2:10) ve “Mesih’te her ruhsal kutsamayla göksel yerlerde” kutsanmıştır (Ef. 1:3). Bunun harikalığı kavrayışın ötesindedir. Ancak ne kadar inanılmaz olursa olsun, şu anda bundan daha fazlasını vaat eden Kutsal Ruh’a sahibiz, nitekim O, “Tanrı’ya ait olanların kurtuluşuna dek mirasımızın güvencesidir” (Ef. 1:14). Bu zaten iyidir ancak en iyisi henüz gelmemiştir (1.Yu. 3:2).