Yeşu 23

İsrail’in Vaat Edilen Topraklar’ı mülk edinişi, Tanrı’nın kendi vaadini gerçekleştirmesine bağlıydı ve onların sadık itaatleri koşuluyla deneyimlendi. Tanrı zafer vaat etti ve onlar için savaştı ancak onların kutsamayı deneyimlemeleri için O’nu sevmeleri ve O’na itaat etmeleri gerekiyordu. Bu ruhsal olarak bizim kutsallaştırılma yöntemimizle paralellik göstermektedir. Mesih, günah bizim üzerimizde artık egemen olmasın diye bizim ruhsal düşmanlarımızı fethetmiştir. O, zaferin ve vaadin ışığında, günaha ölmek ve doğrulukta yaşamak zorundayız. Kutsallaştırılmamız kademeli olarak ilerler ve Tanrı’nın Mesih’te yapmış olduklarıyla bizim zaferi yaşamak için Mesih’te yapmak zorunda olduklarımız arasındaki iş birliğini içerir. Pavlus’un Romalılar 6’daki mantığı üzerinde düşünün veya tartışın.

Tanrı’yı sevmek ve dünyayı sevmek bir arada olamaz. Tanrı’ya olan itaatlerinin ve sevgilerinin göstergesi olarak, İsrail’in o toprakların dünyasal ve putperest yaşayanlarıyla hiçbir ittifak içerisinde olmaması gerekiyordu. O uluslar Tanrı’dan kopmuşlardı ve yıkıma mahkûmlardı. Dolayısıyla Tanrı’yı seven Hristiyanlar olarak bizim de Tanrı’ya düşman ve geçip gitmeye mahkûm olan dünyaya ait şeyleri sevmememiz gerekir (1.Yu. 2:15-17). Yüreklerimizi dünya sevgisinden nasıl koruyabiliriz?