1. Samuel 6

Filistlilerin, Antlaşma Sandığı’nı yedi ay tutmaları (1. ayet) ruhsal bitkinliğin ve hissizliğin doğasına tanıklık etmektedir. Tanrı’nın gücünün inkâr edilemez kanıtına ve ur belasının eziyet verici acısına rağmen, onlar Tanrı’yı ve kendi günahlarının sonuçlarını görmeyi reddettiler. Antlaşma Sandığı’nı vermeden önce neden bu kadar uzun bir süre beklediler? Bu Firavun’un, Musa’nın ülkeyi kurbağalardan kurtarma teklifini yadsıyışını hatırlatmaktadır (Çık. 8:10). Ancak bizi günahın çözümü karşısında kör kılmak günahın doğasında vardır. Günaha karşı hassas kalmak ve Rab’bin önünde onunla ilgilenmekte hızlı olmak bizim arzumuz olmalıdır.

“Bu Kutsal Tanrı’nın, RAB’bin önünde kim durabilir?” (20. ayet) önemli bir sorudur. Ne Filistliler durabildiler ne de Beytşemeşliler durabildiler. Söz konunu ister tanrısızlar isterse de dindarlar olsun, Tanrı’ya, O’nun saptamadığı bir şekilde erişmeye çalışmak ölümcüldür. Bu soru, nihai cevaba işaret etmektedir ve o da şudur: İnsanın Rab’bin önünde durup yaşamasının tek yolu, tek Aracı olan Rab İsa’dan geçer (İbr. 10:19-22).