1. Samuel 20

Davut’un yaşadığı zorluklar bize öğretmektedir ki, Tanrı’nın sevgisi ve beğenisi bizi yaşamın denemelerinden ve acı deneyimlerinden muaf kılmaz. Hatta, Tanrı’nın kutsamaları çoğu zaman dünyanın düşmanlığını ve sözde Hristiyanların karşıtlığını doğurur. Davut’un denenmeleri katlanılması özellikle zor olan denenmelerdi çünkü kendisi Saul’un sadık hizmetkârı olmuştu. Yine de şöyle diyebiliyordu: “Gözyaşlarınız belki bir gece akar ama sabahla sevinç doğar” (Mez. 30:5). Tam da bu denenme zamanlarında Tanrı’nın vaatlerine bel bağlamaya ihtiyacımız vardır. Denenmelerin bizim iyiliğimiz için tayin edildiğine güvenmek (Rom. 8:28), şu anda yüzleşmekte olduğunuz acılarda dahi sevinmenizi nasıl sağlayabilir?

Davut’un “ölüm ile aramda yalnız bir adım var” diyerek yaşadığı keder (3. ayet) kendisinin yüzleşmekte olduğu sorunlarla yakından bağlantılıydı. Ancak bu ifadenin yine de evrensel ve zamandan bağımsız bir geçerliliği vardır. Vaiz şöyle demiştir: “Dahası insan kendi vaktini bilmez: Balığın acımasız ağa, kuşun kapana düştüğü gibi, insanlar da üzerlerine ansızın çöken kötü zamana yakalanırlar” (Vai. 9:12). Ölüm zamanı belirsizdir ancak ölüm gerçeği kaçınılmazdır (İbr. 9:27). Ölüm günümüzü sürekli olarak hastalıklı bir şekilde merak etmemeliyiz ancak ölümün günümüzün kesinliğinde yaşamalı, sonsuzluk için ancak ve ancak yaşamımızın süresince hazırlanabileceğimizi bilmeliyiz. Ölümden yalnızca bir adım, hatta bir kalp atımı uzakta olduğumuzun bilincinde olmak her yürekte ciddi bir aciliyet duygusu yaratmalıdır; şöyle ki, kurtuluş günü bugündür (2.Ko. 6:2).