Eyüp 15

Elifaz yanlış bir izlenim altında, Eyüp’ün Tanrı’yı, sanki O’ndan korkulmazmış gibi hafife aldığını düşündü (4. ayet). Eğer bu doğru olsaydı, sonucunda günahtan nefret edilmezdi çünkü “RAB’den korkmak kötülükten nefret etmek demektir” (Özd. 8:13). Eyüp’e yanlış uygulanmış olsa da bu oldukça ciddi bir yargıdır. Acı veya refah içinde olsun, insanların Tanrı karşısında duydukları huşuyu ve saygıyı azaltacak ya da günahı hafife almayı teşvik edecek bir şey söylememeye dikkat etmeliyiz.

Günah yalnızca kötü davranışta bulunmak veya kusurlu kararlar vermek değildir. Günah kötü olana duyulan içsel bir sevgidir ki bu sevgi insanlığı kötülüğün ardınca derinden motive eder (16. ayet). Yürek kendi başına yozlaşmıştır ve bu, insan yaşamında her şeyi yozlaştırır (Yar. 6:5; Özd. 4:23; Mar. 7:21-23; Rom. 3:9-18). Sorunumuz kim olduğumuzda ve neyi sevdiğimizdedir (1.Yu. 2:15-16). Bu gerçek bizim kendimize bakışımızı nasıl etkilemelidir? Mesih’e olan ihtiyaç hissimizi nasıl etkilemelidir?