Eyüp 11

Sofar her Hristiyan’ın istemesi ve de kaçınması gereken bir şeye örnektir. Sofar, Tanrı’nın onuru için kıskançlık sergiler. Bu kıskançlık, tanrısızlığın dünyayı kasıp kavurduğu zamanlarda çok nadir bir şeydir. Dine küfür ve Tanrı’nın adını bayağılaştırma o kadar yaygınlaşmaktadır ki, Hristiyan çoğu zaman bunları kabul eder ve bunlara karşı duyarsızlaşır. Sofar’ın Tanrı’nın adına duyduğu kıskançlık açısından konuşacak olursak, kendisini methedebiliriz. Ancak ne yazık ki, Sofar doğru alçakgönüllülükten yoksundur. Hatalı olabileceği hiç aklına gelmemiştir ve böylece amansız bir dogmacılıkla sanki Tanrı’nın yerine konuşurmuşçasına Eyüp’ü kınar. Teolojisi sağlamdı ancak ruhu ve uygulamaları yanlıştı. Rab herkese O’nun adı için doğru bir kıskançlığın yanında doğru bir alçakgönüllülük versin. Her zaman haklı olduğuna güvenmekten daha büyük bir gurur örneği neredeyse yoktur.

Bu bölüm Tanrı’nın aşkınlığına dair en büyük ifadelerden birini sunmaktadır (7-9. ayetler). Hristiyan’ın, Tanrı’nın büyüklüğünü abartmaktan korkmasına hiç gerek yoktur. Öte yandan, O’nun büyüklüğünü küçültme tehlikesi daima vardır. İsrail’in Kutsalı’nı kısıtlamaktan kaçının (Mez. 78:41). Hem akılda hem de güçte O’na kıyasla ne kadar küçük olduğunuz üzerinde sürekli olarak derin derin düşünün. Son zamanlarda Tanrı’nın anlayışınızın çok ötesinde olduğunu hangi şekillerde hatırladınız?