Markos 15

Çarmıh insanın Tanrı’ya olan nefretini ortaya koymaktadır. Tanrı’ya karşı düşmanlığımız evrenseldir. Mesih, dinî ve siyasi önderler, Yahudiler ve diğer uluslardan olanlar, üst düzey yetkililer ve kalabalıklar, askerler ve siviller tarafından reddedilmiş ve aşağılanmıştır. Bizim Tanrı’ya karşı düşmanlığımız da şiddetli ve canidir. Tanrı bizim gibi günahkârları sevmek için insan bedeninde aramıza geldiğinde, biz O’na işkence ettik ve O’nu öldürdük. Bu bölüm bize günahın kederini yaşamamız, kendimizi alçaltmamız ve tövbe etmemiz için ne gibi nedenler vermektedir?

Çarmıh, Tanrı’nın insan üzerindeki egemenliğini ortaya koymaktadır. Günahkârlar Tanrı’nın Oğlu’na karşı en korkunç vahşeti işlerlerken bile, aslında Tanrı’nın yüzyıllar önce peygamberleri aracılığıyla duyurduğu hükmünü yerine getiriyorlardı. O’nun giysileri için merhametsizce kumar oynarlarken bile Tanrı’nın onlar için önceden belirlediği şeyi isteyerek yapıyorlardı (krş. Elç. 4:27-28). Çarmıhın kendisinin İsa’nın Kral olduğunu ilan etmesi tesadüf değildi (Mar. 15:26). Bu bölüm bize Tanrı’nın tahtının önünde eğilmeyi ve her şeye hükmeden Kral olarak Mesih’e ibadet etmeyi nasıl öğretmektedir?

Çarmıh Tanrı’nın doğruluğunu ve günahkârlara olan sevgisini ortaya koymaktadır. Tanrı tüm günahkârları günahlarından dolayı sonsuza dek cehennemde lanetlemek yerine, Oğlu’nu ölmesi için gönderdi. Biz karanlığa atılmayı hak ediyoruz ancak ilahi gazabın karanlığı O’nun üzerine geldi. Tanrı’yı reddettiğimiz için sonsuza dek reddedilmeliydik ancak bunun yerine Tanrı, Mesih’in Tanrı tarafından yalnız bırakılmasına neden oldu. Tanrı’nın kendi halkına yönelik adaleti Mesih’te yerine geldi ve Mesih çarmıha gerildiği için imanlılar da Barabba gibi mahkûmiyetten ve cezadan kurtuldular. Bu bize Tanrı’nın sevgisi hakkında ne göstermektedir? Neden bizi hiç tereddüt etmeden Mesih’e güvenmeye itmelidir?