Mezmurlar 148

En güçlü melekten en küçük kuşa kadar tüm yaratılış Tanrı’yı övmekte ve O’nun yüceliğine tanıklık etmektedir. Yaratılışın tacı olan insanlık O’na ne kadar daha şükretmelidir! Dahası, O’nun kurtarılmış halkı O’nun adını ne kadar daha övmelidir! Bu en mükemmel işte mükemmelleşmeye çalışalım. Övgü hem kişisel hem de toplu ibadetin ayrılmaz bir parçası olmalıdır. Kişisel dua sırasında övgüyle başlayın, bir istek listesiyle değil. Tanrı evinin ibadeti sırasındaysa sevinçle ses çıkarın. O’nun adına ibadette asla geri kalmamalıyız. Siz Rab’bi övmeye hevesli misiniz?

Hristiyanlığın temel inançlarından biri Yaratıcı’yla yarattıkları arasındaki mutlak ayrımdır. Melekler, yıldızlar, deniz canlıları, dağlar, ehlî hayvanlar, krallar veya bebekler olsun, Tanrı’nın yarattıkları arasında büyük farklılıklar vardır. Ancak hepsi tek bir kategoriye düşer: Tanrı tarafından yaratılmış olanlar. Bunun için de O’nu övmelilerdir (5. ayet). İbadet yalnızca ve yalnızca Tanrı’ya aittir, “Çünkü yalnız O’nun adı yücedir. O’nun yüceliği yerin göğün üstündedir” (13. ayet). Bir yandan, bu bize O’nun yüceliği için var olduğumuz bilinci kazımalı ve bizi alçaltmalıdır. Öte yandan, bu bize Kurtarıcımız Mesih’in Tanrı olduğunu gösterir çünkü O’na ibadet edilmesi gerekmektedir (İbr. 1:6; Vah. 5:8-14). Yaratıcı’ya ibadet etme (tapınma) yerine, Tanrı’nın yarattıklarına ibadet etmeye nasıl ayartılıyoruz?