Mezmurlar 34

Mezmurun başlığı, bu mezmuru Davut’un Saul’dan kaçmak üzere Filistlilere sığınışıyla ilişkilendirmektedir. Bir düşmandan kaçmaya çalışırken diğer bir düşmana sığındı ki sonunda kurtuluşun Rab’den korkmaktan ve O’na güvenmekten geldiğini görecekti. Şimdi Davut bu esinlenmiş ezgi aracılığıyla başkalarına günahtan dönmeyi ve alçakgönüllülükle Rab’be bakmayı öğretecekti. Güvenliğin anahtarı, günahtan tövbe etmek ve Tanrı’ya dua etmektir. Kriz anlarında siz derhal Rab’den yardım arıyor musunuz, yoksa kendi planlarınıza mı bel bağlıyorsunuz? Neden?

“Doğrunun dertleri çoktur” (19. ayet) en çok İsa Mesih için geçerlidir. O, korkunç acılar yaşadı ve can ızdırabıyla Tanrı’ya feryat etti (İbr. 5:7). O’nun acılarını düşününce, bu mezmurun sadıklar için olan koruma vaatlerine şüpheyle yaklaşabiliriz. Eğer bunlar Tanrı’nın Oğlu için geçerli olmayacaksa, kim için olabilir? Ancak bu mezmur çarmıha gerilmiş Rab’de şaşırtıcı bir şekilde yerine gelmektedir çünkü çarmıhtayken, O’nun kemiklerden hiçbiri kırılmadı (Mez. 34:20; Yu. 19:31-36). Tanrı hâlâ Mesih’leydi; O’nun Tanrı Kuzusu olarak görevini en küçük detayına kadar vaat edilen şekilde devam ettiriyordu (Çık. 12:46; Yas. 9:12). Aynı şekilde, Tanrı sadık kullarını bütün acılardan koruyacağını vaat etmez ancak acılarımızı öyle bir şekilde düzenlemektedir ki, hiçbir şey O’nun yaşamlarımız için olan iyi tasarılarını bozamaz (Rom. 8:28, 35-39). Bu bizim karşılaştığımız denenmelere bakışımızı nasıl değiştirmektedir?