Mezmurlar 38

Günahkârlığımızın farkına varmadan, Kurtarıcı için hiçbir ihtiyaç hissetmeyiz. Kutsal Ruh günaha dair yakıcı bir suçluluk hükmü, Tanrı’nın gazabına dair bir hissiyat ve kurtuluş için bir feryat doğurmak üzere, Tanrı’nın yasasını vicdana uygular (Yu. 16:8; Elç. 2:37; 16:27, 30; Rom. 3:20; 4:15). İmanlının işareti günahtan nefretle Tanrı’ya dönmek ve merhamet için dua etmektir. Sıkıntımızda arkadaşlarımız bizden uzaklaşsa da Rabbimiz İsa Mesih’in Babası’nın tövbe eden günahkârlar için merhamet dolu olduğundan emin olabiliriz (Lu. 15:17-24). Rab sizi günahınıza ikna ediyor mu? Siz buna nasıl yanıt veriyorsunuz?

Eğer günahtan ötürü suçluluk hükmü, günahkârları dehşete düşürüyorsa, sayısız günahkârın suçunun kendisine suçsuz hâlde yüklenişini yaşayan Mesih için bu nasıl olmuştur (Yşa. 53:6)? Bu, O’na derinden sıkıntı verdi (Yu. 12:27). Getsemani Bahçesi’nde İsa ilahi gazabın korkutucu düşüncesi altında sendeledi (Mar. 14:33). O’nun durumu O’ndan nedensiz yere nefret edenler tarafından kuşatılmasıyla birlikte daha da kötüleşti (Yu. 15:25). En iyi arkadaşları O’nu terk ettiler (Mat. 26:31). Ancak O çarmıhta günahlarımızı yüklenip ızdırap çekerken, kendisini Tanrı’ya emanet etti (1.Pe. 2:23-24). Günahtan ötürü suçluluk hükmünü hissettiğimizde, O’nda iman sayesinde rahat bulabiliriz çünkü O günahkârlar için ezildi. Bu bizi nasıl hem alçaltmalı hem de özgürleştirmelidir?