Mezmurlar 39

Duygu patlamaları Tanrı’yı onurlandırmaz. İmanlı kişi dilini dikkatle izlemelidir çünkü dil birçok günaha araç olabilir. Özellikle de baskı altındayken, söylediklerimizin lütufla yola getirildiğinden, Tanrı’yı hoşnut ettiğinden ve başkalarını ruhça geliştirdiğinden emin olmak zorundayız. Ağzımızdan çıkan sözleri kontrol etmek aynı zamanda bizim yaşamın belirsizliğini, kısalığını, zayıflığını, boşluğunu, kaygısını ve budalalığını düşünmemize yardımcı olur (eğer yalnızca bu dünya için yaşıyorsak). Bu dünyada yabancılar olarak, biz Hristiyanlar olarak, nasıl umudumuzu Tanrı’ya odaklamak üzere kendimizi terbiye edebiliriz?

Mesih günah işlememeye, kötü insanlar kendisine hakaret ettiklerinde kendi konuşmasıyla bile günah işlememeye kararlıydı (1.Pe. 2:21-23). Bu özellikle yaşamının sonunda barizdi. O, Yahudilerin ve öteki ulusların önderlerinin önüne çıkarıldığı zaman, ağırbaşlı bir sessizlik gösterdi (Yşa. 53:7; Mat. 26:63; Lu. 23:9-10; Yu. 19:8-9). Ancak Mesih insandı ve kendisini bu şekilde kontrol edebilmek için icra etmesi gereken kutsal gücü de unutmamak zorundayız. Bu aynı güç Mesih’teki imanlılara Kutsal Ruh aracılığıyla gelmektedir. Kutsal sessizlikte gelişebilmek için Mesih’in öz denetiminden nasıl yararlanabiliriz?