Yasa’nın Tekrarı 23

Tanrı kendi topluluğunun paklığını önemser (1-6, 17-18. ayetler). Bunun sonucu olarak, bazı insanlar İsrail topluluğundan atılıyorlardı. Bir kilise büyük bir topluluğu pak bir topluluğa yeğlememelidir. Paklık tüm Tanrı halkı için en büyük endişe olmak zorundadır. Azıcık bir maya tüm hamuru kabarttığından, kilise tövbe etmeyen günahkârı terbiye etmek ve nihayetinde ihraç etmek zorundadır (1.Ko. 5:6).

Tanrı pintiliğe ve fırsatçılığa karşı uyarıda bulunmaktadır (24-25. ayetler). Ekinler oradan geçen kişi tarafından yenebiliyordu ve bu, gezginlere ve dullara yardımcı oluyordu ancak buna sadece anlık gereklilik hâlinde izin vardı; erzak yapıp götürmeye izin verilmemekteydi. Bu da bizim verme konusunda cömert olmamız gerektiğini ancak iş başkalarının cömertliğine gelince bencil olmamamız gerektiğini göstermektedir. Bu komşumuzu kendimiz gibi sevmemizi buyuran ikinci en büyük buyruğa örnek olmaktadır. Siz Tanrı’nın size verdiklerinin bir kısmını muhtaçlarla nasıl paylaşıyorsunuz?