Yeşaya 47

Babil iyi yaşama alışmıştır (8. ayet) ve bu sanki sonsuza dek böyle, güven ve emniyet içinde sürecekmiş gibi yaşadılar. Nebukadnessar, Tanrı onu alçaltmadan önce, böyle bir gurur sergilemişti (Dan. 4) ve Belşassar o aynı yıkım gecesinde bir şölen verdi (Dan. 5). Yaşamdaki şeylerle rahata alışmak ve hiçbir şeyin bu zevk ve memnuniyet seyrini sekteye uğratmayacağını sanmak kolaydır. Bu korkunç gururun küstahlığıdır. Babil sonu yüreğe veya akla getirmedi (7. ayet) ve feci sonuçlarla karşılaştı. Bu hepimize bir uyarı olsun: Emniyet bu yaşamdaki şeylerde değil, ancak ve ancak Tanrı’dadır. Sonumuzu düşünmek bizi Rab’be güvenmeye yöneltmelidir çünkü bu dünyadaki şeyler kesinlikle geçip gidecektir.