Yeşaya 58

Rab’bin, halkını her gün O’nun yollarını öğrenmeye ve O’ndan zevk almaya çalıştıkları için azarlaması tuhaf görünebilir (2. ayet). Ancak bu çabanın kaynağında doğru niyet değil, gururlu ikiyüzlülük vardı. Yiyeceği ve giyeceği eksik olan yoksullarla ilgilenmiyorlardı. Kölelere zulmediyorlardı (Çık. 21:2; Yas. 15:12). Burada öğreniyoruz ki, gerçek bir yürek değişimi olmadan dışsal adanma Rab’bin gözünde değersizdir. İbadetimizin gerçek olduğundan ve O’nun bize yönelik lütfu ve merhametine şükran duyan bir yürekten doğduğundan emin olalım. Bu doğrultuda, Şabat’ın nasıl ruhsal ibadet için bir teminat olduğunu öğrenin. Eğer Şabat’ı, Tanrı’nın bizim iyiliğimiz için hazırladığı istirahat ve ruhsal zevk günü olarak görüyorsak, ibadetimiz ruhsal olacak ve göstermelik bir şov olmayacak. Şabat’a “Zevkli” demek ne anlama gelmektedir (13. ayet)?