Yeşaya 63

9. ayet şu harika ifadede bulunur: “Sıkıntı çektiklerinde O da sıkıntı çekti.” Mesih’le kilisesi arasındaki birlik ne şefkatlidir! Rab’bin halkı acı çektiğinde, O’nun merhameti de derinden uyanır, “çünkü başkâhinimiz zayıflıklarımızda bize yakınlık duyamayan biri değildir; tersine, her alanda bizim gibi denenmiş, ama günah işlememiştir” (İbr. 4:15). Rab yalnızca yakınlık kurabilmekle kalmaz, aynı zamanda kaygı ve ihtiyaç zamanında da bize yardım edebilir. Bütün kaygımızı O’na yükleyebiliriz çünkü O bizimle ilgilenir. Asla tek başımıza acı çekmeyiz çünkü Rab sıkıntılarımızda daima bizimledir. Acı çektiğimiz zaman bu gerçekte nasıl teselli ve güç bulabiliriz?