Mezmurlar 42

İyiliğin ve mutluluğun peşinden giden herkesin bildiği bir doğal açlık vardır (4:6) ancak aynı zamanda ruhsal bir açlık vardır ki bu, Kutsal Ruh sayesinde Tanrı’nın iyiliği tadıldığında ve O’nunla tümüyle tatmin olmak istendiğinde oluşur (36:8-9; 1.Pe. 2:2-3). Gerçek imanlılar ancak ve ancak Tanrı’nın varlığıyla, lütfuyla ve rahatıyla tatmin olabilirler. Tanrı’nın varlığını deneyimlemek giderilmesi gereken feci bir susuzluk gibi olmalıdır. Eğer bunalımdaysak, umudumuzu Rab’be bağlamak ve O’nu aramaya devam etmek üzere kendimize vaaz etmeye, hatta kendimizle tartışmaya ihtiyacımız vardır. Ruhsal tükenmişlik zamanlarında, tatmininizi Rab’de bulmak için neler yapmaya razısınız?

Mesih çarmıhta dehşet bir fiziksel susuzluk çekti (Yu. 19:28) ancak Tanrı’nın ayrılan varlığına olan susuzluğu çok daha kötüydü (Mat. 27:46). Günahkârları bekleyen iyilik mahrumiyetini yaşadı (Yşa. 65:13; Lu. 16:24). Bizim yerimize laneti üstlenerek, bizim için kutsama elde etti. Sonuç olarak, Mesih şimdi insanlığın en derin susuzluklarını Kutsal Ruh aracılığıyla giderebilir (Yu. 4:14; 7:37-39; Vah. 21:6; 22:17).