Yeşaya 62

Mesih’in kendi halkıyla olan ilişkisine dair bize verilen en güzel tasvirlerden biri, karşılıklı sevgi ve zevkin olduğu bir evliliktir (4-5. ayetler). Kurtuluş sadece yasal bir meseleden ve tehlikeden kurtuluştan ibaret değildir. Kurtuluş aynı zamanda insanları sonsuza dek sevebilmesi için onları Rab’be getirme meselesidir. Ruh’un meyvesinden biri de Rab’deki sevinçtir. Hristiyan yaşamı bu ruhsal evliliği nasıl yansıtmalıdır?

Hristiyanlar, Tanrı’ya ettikleri dualarda, O, krallığını ve kilisesini tüm dünyada inşa edene kadar “O’na rahat” vermemelidirler (7. ayet). Gündelik ihtiyaçlarımız için dilekte bulunmadan önce, “Krallığın gelsin” diye dua etmeliyiz (Lu. 11:2). Tanrı uyanış ve Müjde hizmetleri için edilen böylesine cesur duaları hoş karşılar; hatta, bunları bizzat buyurmaktadır. Bu neden her imanlının görevidir? Neden özellikle de O’nun halkının “bekçileri” olmaya çağrılanlar için önemlidir (6. ayet)?