Yasa’nın Tekrarı 22

Başkalarının mallarına karşı toplum olarak paylaştığımız bir sorumluluğumuz vardır (1-4. ayetler). Tanrı, İsrail’e yolunu kaybeden ya da aşırı ağırlık yüklenen hayvanların iyiliğine dikkat etmelerini talimat verdi. Kayin’in, “Kardeşimin bekçisi miyim ben?” sorusu da böylelikle cevaplanıyor (Yar. 4:9). Yolunu kaybeden hayvanlara aldırış etmemek itaatsizlikti. Eğer bir hayvan önemsenmek zorundaysa, bir insanın ne kadar daha önemsenmesi gerekir (Lu. 14:1-6)? Birbirimizin yaşamlarını ve mülkünü önemseme sorumluluğunu paylaşmak toplum açısından niçin temeldir?

Cinsel paklık çok önemlidir. Bunu ihlal edenler şiddetli cezalarla karşılaşıyorlardı ve bununla beraber, masum bir kişiye karşı atılan yalanlar da cezalandırılıyordu. Ahlaksızlık meselesi ciddiydi. İsrail’in etrafındaki uluslar feci hâlde ahlaksızlardı ve onların putperest uygulamaları çoğu zaman ibadet adı altında sapkın eylemler içeriyordu. Tanrı’nın cinsel paklığa verdiği değeri ne kadar vurgulasak azdır ve yasanın bu uyarıları Yeni Antlaşma’da da yinelenir (1.Ko. 6:9-10, 15-18). Evlilik adamla kadının kutsal bir birliğidir ve cinsel ilişkiler yalnızca bu birlik içerisinde kutsaldır.