1. Samuel 21

Rab İsa, Ferisilerin Şabat konusundaki yasacılığını çürütmek ve azarlamak için buradaki kâhinlerin ekmeğiyle ilgili olaya göndermede bulunur. Mesih yemek gibi gereklilik niteliğinde olan işlerin yasanın ruhsal kuralını ihlal etmediğini öğretti (Mar. 2:25). Davut’un kutsanan yemeği yemesi sıra dışıydı ancak gerekliydi. Rab bize Tanrı’nın yüreğe baktığını hatırlatır ki yürek, biçime katı ve yüreksiz bir şekilde uyum sağlamaktan daha önemlidir. Ferisiler gibi dışarıdan doğru şeyleri, Rab’be yönelik bir yürek olmadan yapmak mümkündür. Bundan nasıl kaçınabiliriz?

Süleyman’ın Özdeyişleri 29:25 insan korkusunun bir tuzak olduğunu söyler. Davut’un kariyerindeki bu olay da bu gerçeğe örnektir. Davut, Saul’dan ve Akiş’ten korktu (1.Sa. 21:10, 12). Bu korku öylesine ahmakça ve günahlı davranışa yol açtı ki buna kâhine yalan söylemek ve düşmanda emniyet aramak da dahildi. Durumları dikkate aldığımızda, Davut’un korkusu anlaşılırdır çünkü gerçekten de yaşamı tehlikedeydi ancak yine de yaptıklarına mazeret yoktur. Süleyman’ın Özdeyişleri 29:25 aynı zamanda Rab’be güvenmenin emniyet olduğunu söyler. Davut’un içinde bulunduğu durumların değil, ancak Rab’be yönelik güveninin ve korkusunun hâkimiyetinde olduğu zamanlar vardı ve olacaktı (Mez. 31:13-16; 112:7). Davut bu bahsi geçen durumda dahi dersini aldı (bkz. Mez. 34:4 ve başlıktaki açıklaması). Hepimiz onun şu öğüdünün ardından gitmeliyiz: “RAB’den korkun... çünkü O’ndan korkanın eksiği olmaz” (Mez. 34:9).