Çölde Sayım 7

Rab’be sunulan armağanların on ikişer olması fazlasıyla bol görünebilir ancak harika bir ders öğretmektedir. Rab’be sunulan şeyin O’nu zenginleştirmek için değil, O’nu övmek için sunulduğunu hatırlamalıyız. Buradaki ilke şudur: Tanrı kendi halkının içten sunuları hep aynı diye onlardan bıkmaz. Bazı Hristiyanlar özel yetenekleri olmadığı için ve Rab uğruna gerçekten özel olan bir şey yapamadıkları için cesaret kırıklığı yaşarlar. Rab yüreği bilir ve “bir şeylerden” daha fazlasını arzu eder. Şunu dikkate alın: “Tanrı adaletsiz değildir; emeğinizi ve kutsallara hizmet etmiş olarak ve etmeye devam ederek O’nun adına gösterdiğiniz sevgiyi unutmaz” (İbr. 6:10). Bu, Rab’bin halkını nasıl cesaretlendirebilir?

Önderlerin sunuları, günah sunularının icra edildiği sunağın adanması içindi. Kurban sunağına dair böylesine cömert bağışlar, çarmıh vaazının zengince desteklenmesi gerektiğini vurgulamaktadır (1.Ko. 9:13-14; Flp. 4:14-19). Mesih’in ve Mesih’in çarmıha gerilişinin mesajı Tanrı halkının istekle, cömertlikle ve sevinçle bağışta bulunmalarını hak eder. Siz bu yüce davaya nasıl bağışta bulunuyorsunuz?

Kehatoğullarına hiçbir araba ya da öküz verilmemişti çünkü hizmetlerinde “onların görevi kutsal eşyaları omuzlarında taşımaktı.” Özellikle Mesih’e işaret eden en kutsal şeyleri taşıyorlardı ki bu büyük bir ayrıcalık olmakla birlikte ağır bir yükü de beraberinde getiriyordu. Güçlü adamlar olmaları gerekiyordu ve benzer şekilde Müjde’nin hizmetkârları da bu dünyada Mesih’i kaldırmak zorundalardır. Tanrı’nın Ruhu sayesinde iç varlığında güçlenen böyle adamlar çıkması için dua edin.