Çölde Sayım 8

Levililer el konarak diğerlerinden ayrılıp adanıyorlardı ve bu, Rab’be bir kurban olarak sunulmayı simgeliyordu (10-11. ayetler). Böylece gerçekten de imanlının olması gereken “diri kurban[lar]” oldular (Rom. 12:1-2). Hristiyan kişi Yeni Antlaşma Levilisi’dir (Yer. 33:19-22). Mesih’in kefareti ve bu kefaretten dolayı tadına varılan faydaların ışığında, Rab’be hizmet bizim makul hizmetimizdir. Bize dair bedende ve ruhta her şeyin Rab’be ait olduğunu unutmayalım ve O’nun için, O’nun yüceliği ve Krallığı için durmak bilmeyen emekle harcandığından emin olalım. Eğer bir Hristiyan’sanız, kendinizi bugün Tanrı’ya diri bir kurban olarak sunmanız pratik açıdan ne anlama geliyor?

Levililer belirlenen hizmet sürelerini resmi olarak doldurup emekli olduklarında, Rab için olan tüm işi bırakmıyorlardı (23-26. ayetler). “Buluşma Çadırı’nda görev yapan kardeşlerine yardımcı” olarak, yıllardır kazandıkları tecrübeleri faydalı biçimde işliyorlardı. İlk yıllardaki o daha etkin olunan zamanlar çoktan geride kaldığında bile Tanrı’nın çocuğunun, Mesih’in davasına sunacağı pek çok katkı vardır; ileri yaşta bile meyve verebilir (Mez. 92:13-14). Harika bir anlamda Mesih’in hizmetkârları asla emekli olmazlar. Bizler, bu ilkeyi bugün nasıl onurlandırabiliriz?