1. Krallar 2

Tanrı çoğu zaman adaletinin icrasını geciktirir ancak onu asla kenara atmaz. Yoav büyük günah işlemişti ve hiçbir ceza almamış gibi görünüyordu. Ancak, “Günahlı yüz kez kötülük edip uzun yaşasa bile... kötü, Tanrı’dan korkmadığı için iyilik görmeyecek” (Vai. 8:12-13). Tanrı’nın iyiliği ve sabrı tövbeye yol açmalıdır (Rom. 2:4) ancak tövbesizler kötülükte inat ederler ve sonunda da Tanrı’dan hak etiklerini alırlar. Yoav insan kanı dökmüştü ve kendi kanı da insan tarafından dökülecekti. Aynı şekilde, bugün günahkârlar “her zamanki yaşamı” Tanrı’nın durgunluğunun ya da adalet ihmalinin bir göstergesi olarak algılamamalıdırlar. Tanrı, günahkâra işlemiş olduğu kötülüğe göre gereken karşılığı verecektir. Rab kötülerin kötü işlerini hatırlar ve er ya da geç, onların üzerinde cezalarını icra edecektir. Bizim için tek çare Rab İsa Mesih’e sığınmak ve yalnızca gerçek, kurtaran imanla O’nun kanında günahlarımızdan yıkanmaktır.

Yoav’ın sunağa boşu boşuna tutunuşu kurtuluş için dinî rutinlere, ritüellere ve geleneklere güvenmenin etkisizliğine dair ciddi bir ders vermektedir. Mesih’i ve O’na yönelik kurtaran bir bağımlılığı içermeyen din faydasızdır. Ancak birçok kişi sadece kiliseye gitmenin ya da başka dinî eylemler sergilemenin yeterince iyi olduğu konusunda kendini kandırmaktadır. Tapınağa gitmek Yoav’ı kurtarmaya yetmedi ve sadece kiliseye gitmek de hiç kimseyi kurtarmaya yetmez. Günahlarımızın bağışlanması için ne yapmak zorundayız?