1. Krallar 21

Navot’un bağını vermeyi reddetmesi karşısında Ahav’ın davranışı istediği olmayan bencil bir çocuğun davranışıdır. Ahav sinirlendi ve surat astı (4. ayet). Sahip olduğu birçok şeyden dolayı minnettar olmak yerine, başkasına ait olan şeyi istedi. Onuncu buyruğu çiğnemesi altıncı ve dokuzuncu buyruğu da çiğnemesine yol açtı. Çocuklar Rab’bin kendilerine vermiş olduklarıyla yetinmeyi, başkasına ait olana göz dikmemeyi ve istedikleri olmadığında surat asmamayı küçük yaştan öğrenmelilerdir. Bu, yaştan bağımsız olarak herkesin öğrenmesi gereken bir derstir.

Ne yazık ki dünyadaki mahkemeler her zaman adalete hizmet etmemektedir (Vai. 3:16; 5:8). İzebel’in düzmece duruşması uygun yasal prosedürleri takip ediyor gibi görünüyordu. Yasa idam gerektirecek bir suç için iki ya da üç tanık talep ediyordu (Yas. 17:6) ve İzebel de suçlamayı yapmaları için iki tanık ayarladı. Doğru kişi mahkûm edildi ancak dünyadaki her mahkemeden daha yüksek olan Tanrı bunu bilir ve sonunda adalet galip gelecektir. Dünyanın bugüne dek görmüş olduğu en büyük adli hata, Rab İsa’nın duruşmalarında oldu. O, Yahudiler tarafından yanlış yere suçlandı, Pilatus tarafından suçsuz bulundu ancak yine de mahkûm edildi. Mesih’in kötü insanlar önündeki duruşmasında yaşanan facia karşısında hayrete düşsek de şu gerçekle sevinmek zorundayız: O’nun Golgota’ya giden ölüm fermanı bizim kurtuluşumuz için Tanrı’nın isteğinin gerçekleşmesiydi (Elç. 2:23). Tanrı insanın adaletsizliğine rağmen hüküm sürmektedir. Bu bize bugün etrafımızdaki adaletsizliklerle yüzleşirken nasıl teselli olabilir?