1. Krallar 17

İlyas’ın hizmetiyle birlikte bir mucizeler periyodu başlamaktadır. Hristiyanlar haklı olarak Tanrı’nın ilahi takdirini yaşanan bütün olaylarda görürler. Ancak dar anlamıyla mucizeler, Tanrı’nın doğaüstü gücünden doğan ve O’nun eşsiz yüceliğine tanıklık etmek üzere kurtuluş tarihinin hayati noktalarında meydana gelmiş olan normal dışı işleridir. Örneğin, Kutsal Kitap Musa aracılığıyla yapılan mucizelerin Rab’bi diğer Mısır ilahları arasında yüceltmek için, İlyas ve Elişa aracılığıyla yapılanların Tanrı’nın Baal ibadeti karşısındaki üstünlüğünü bildirmek için ve Rab İsa’nın ve elçilerinin zamanında yapılanların ise Mesih’in gelişine tanıklık etmek ve kurtuluşu gerçekleştirmek için olduğundan bahsetmektedir. Böyle mucizeler nadir olsa da bize Tanrı’nın gücünün sınırsız olduğunu öğretmektedir. Bu nedenle, İlyas’ın dualarıyla İsrail’in üzerine yasanın antlaşma lanetlerini indirdiği gibi, biz de Tanrı’nın vaatlerini büyük imanla duaya dökebiliriz (Yak. 5:16-18) çünkü O bizim dilediğimizden ya da düşündüğümüzden daha fazlasını yapabilecek güçtedir (Ef. 3:20).

İlyas (ve sonrasında Elişa) tarafından yapılan mucizeler kendi başına Tanrı’nın gücüne tanıklık etmektedir ancak antik dönem edebiyatından açıkça görülmektedir ki neredeyse her mucize Baal’a dair belirli bir putperest inancını hedef alıyordu. Detaylı bir biçimde peygamberler Baal’la bağdaştırılan güçlerin gerçekte yalnızca Yahve’ye ait olduğunu kanıtladılar. Görünen o ki peygamberler Baal’a ibadet edenlerin neye inandıklarını biliyorlardı. Bu inanç savunuculuğu, yani Kutsal Yazılar’ı onlara saldıranlara karşı koruma disiplini için iyi bir derstir. İnanç savunuculuğunun amacı bu dünyanın putperest inançlarının boşluğunu ortaya çıkarmak ve gücün, bilgeliğin ve iyiliğin yalnızca Rab’be ait olduğunu sergilemektir.