1. Krallar 10

Kral Süleyman’ın görkemli hükümdarlığı, Süleyman’dan daha büyük olan Mesih’in görkemli krallığının bir yansımasıdır. Buradaki bilgelik, refah, bolluk, varlık ve görkem, krallığı sonsuza dek kutsama ve esenlikle sürecek olan Mesih’in hükümdarlığının sonsuz görkeminin zayıf bir suretinden ibarettir (Mez. 72; Ef. 1:3). Saba Kraliçesi, Süleyman’ın tüm görkemini gördü ve Süleyman’ın görkeminin yarısının bile kendisine açıklanmadığını söyledi. Tanrı halkı cennete girdiğinde ve O’nun krallığının yücelikleriyle halkının kutsanmışlığını gördüğünde, o da adeta nefessiz kalacaktır ve her biri kendisine Mesih’in yüceliklerinin yarısının dahi anlatılmamış olduğunu söyleyecektir. Kral Süleyman, Saba Kraliçesi’ne nasıl krallara layık armağanlar verdiyse, Mesih de halkıyla kendi zenginliğinin bolluğundan Tanrı’nın doluluğunu paylaşır (1.Kr. 10:16-19).

Süleyman’ın çok sayıda at toplaması (26-29. ayetler) krallığına bir gölge düşürmektedir çünkü bu, Rab’bin buyruğunu küçümsemiştir ve dünyasal güçle dünyasal bir övüncü göstermektedir (bkz. Yas. 17:16-17). Yokluğun ayartıları zordur ancak refahın ayartıları daha kötü olabilir. Kralın daima Rab’bin bir hizmetkârı olması gerekiyordu. Hepimiz kendi güçlü yönlerimizle ve kaynaklarımızla övünmekten sakınalım ve Tanrı bizi başarıyla kutsasa dahi her zaman alçakgönüllü hizmetkârlar olarak yaşayalım.