1. Krallar 11

Süleyman yaşlandığında, karıları onun yüreğini Tanrı’dan uzaklaştırdılar (4. ayet). Süleyman’ın çöküşü yavaş yavaş oldu. Hükümranlığının başında Firavun’un kızıyla evlendi (3:1). Bu, Tanrı’nın putperestlerle evlenmeme koşulunu çiğnediyse de görünen o ki Süleyman bunun sonuçlarını bir miktar dizginleyebildi; nitekim hükümranlığının ilk kısmında Rab’be kulluk vardı. Ancak bu, Süleyman’ı daha fazla günaha yöneltti. Şu bize bir uyarı olsun: Tövbe olmadan günah ancak ve ancak büyüyecek ve bizi Rab’den daha da uzaklaştıracaktır. Günahı itiraf ederek ve Rab’den bağışlamasını ve ayartıya direnmemiz için yardımını dileyerek, günahın derhal icabına bakmamız şarttır.

Süleyman’ın çöküşü kendi söylediği şeye dair bir hatırlatıcıdır: “Bir olayın sonu başlangıcından iyidir” (Vai. 7:8). Süleyman örnek bir başlangıç yaptı; Rab’be olan mutlak bağımlılığını görüp bilgelik aradı ve kendisini tüm yüreğiyle tapınak işine adadı. Ancak ne yazık ki Süleyman çoğu zaman bilgeliğiyle olduğu kadar ahmaklığıyla da hatırlanmaktadır. Antik ve modern kilise tarihi iyi başlayan ancak Tanrı’yı onurlandıran yıllarca hizmetin ardından bir günahla tanıklığını çökerten imanlıların trajik örnekleriyle doludur. Kendimizi sürekli duaya ve uyanık kalmaya adamalıyız ki sona kadar sadık kalalım.