1. Krallar 12

Rehavam akran baskısına boyun eğmenin klasik bir örneğidir. İlahi bakış açısıyla, tüm bunlar ilahi tasarıyı gerçekleştirmek üzere düzenlendi. Ancak insani bakış açısıyla, bilgelikleri ve deneyimleriyle büyüklerinin öğüdüne kulak vermiş olsaydı, krallığının büyük çoğunluğunu kaybetme faciasını önleyebilirdi. Bu hepimiz için ve özellikle de genç insanlar için bir uyarı olmalıdır. Süleyman’ın kuvvetle muhtemel doğrudan oğlu Rehavam’a ve aynı zamanda da hepimize söylediği şeye kulak verin: “Oğlum, seni ayartmaya çalışan günahkârlara teslim olma” (Özd. 1:10) ve “Oğlum, babanın uyarılarına kulak ver, annenin öğrettiklerinden ayrılma” (8. ayet). Büyüklerimize kulak vermek bazen neden zordur?

Rehavam akılsız arkadaşlarını dinledi ancak Yarovam kendisini dinledi ki bu daha da tehlikelidir. Yüreğinde bir eylem rotası çizdi (33. ayet) ve bu rota yeni kurulmuş krallığı açılışından itibaren aşağı doğru sürükledi. Yürek her şeyden aldatıcıdır, bizi Rab’den uzaklaştırır (Yer. 17:5, 9). Yarovam’ın tasarladığı plan politika olarak mantıklı ve etki olarak da başarılı görünüyordu ancak ne doğruydu ne de hikmetli bir plandı. Tanrı ona krallığın kurulması için gerekli koşulu vermişti ve bu koşul da itaatti (1.Kr. 11:38). Tanrı’nın yollarını izlemek geleceğimizi tehlikeye atıyor gibi görünebilir ancak aslında onu güvence altına almaktadır.