1. Krallar 19

Çoğu kez ruhsal yaşamlarımızdaki düşüş noktaları yükseliş noktalarının hemen ardından gelir. Karmel Dağı’nın tepesinde İlyas, Tanrı uğruna cesur atılımlar sergiledi ve örnek dualar etti. Ancak bu olağanüstü zaferlerin hemen ardından korkuya boğuldu, can derdine düşüp kaçtı ve mantıksızca düşündü. “İlyas da tıpkı bizim gibi bir insandı” (Yak. 5:17) ve kendimizi onunla bağdaştırabiliriz. Büyük ihtimalle fiziksel olarak bitkin düşmüştü ki bu da depresyonuna katkıda bulundu. Fiziksel ve ruhsal olan arasında göz ardı edilemez bir bağlantı vardır. Şu dikkat çekicidir ki, Rab ona bir şey demeden önce, uykuya dalmasına müsaade etti ve sonrasında gerekli besini sağladı. Rab kendi halkının zayıflığını bilir ve İlyas’ı da azarlamadı. Ancak bu bizim için ruhsal zaferlerin ardından özellikle tetikte olmamız ve ruhsal ihtiyaçlarımıza olduğu kadar fiziksel ihtiyaçlarımıza da dikkat etmemiz konusunda bir uyarı olmalıdır.

Elişa’nın peygamberlik görevine olan tepkisi, Mesih’in izleyicisi olacak herkes için örnek niteliğindedir. Yeni öküzlerinden dolayı Mesih’i izlemeyi reddedenlerin aksine, Elişa öküzlerini geride bıraktı (Lu. 14:19). Ancak öğrencilerin ağlarını bırakıp Rab İsa’yı izledikleri gibi (Mar. 1:18), Elişa da Tanrı’nın isteğini yapmak üzere çiftçilik yaşamını bıraktı. Mesih şöyle dedi: “Sizden kim varını yoğunu gözden çıkarmazsa, öğrencim olamaz” (Lu. 14:33). Rab kendisine tümden adanmışlık çağrısında bulunmaktadır. O ilk önce kendisini çarmıhta feda etti ve şimdi de bizi çarmıhımızı yüklenmeye çağırmaktadır (27. ayet). Mesih’i izlemenin bedeli ne olursa olsun, buna değer. Çarmıhınızı yüklenmek sizin için ne anlama gelecektir?