1. Krallar 22

“O sırada bir asker rasgele attığı bir okla İsrail Kralı’nı... vurdu” (34. ayet). Bu, Tanrı’nın şaşmaz ilahi takdirinin basit ancak derin bir gösterimidir. Ahav savaşta ölüme mahkûm edilmişti ve kendisini gizleyerek o yargıdan kaçmak için elinden gelenin en iyisini yaptı. İsimsiz bir asker özel bir hedef belirlemeden okunu fırlattı ancak Tanrı o okun uçuşunu tam da gitmesi gereken yere yönlendirdi. Bundan şunu öğrenebiliriz: Yargıdan sahte kılıkla, kaçmakla ya da gizlenmekle kaçış yoktur (Amo. 5:19). Kendimizi gizleyip kaçmaya çalışmak yerine, gözleri bir ateş alevi gibi Olan’a teslim olmak sonsuzlukta daha iyidir (Vah. 1:14). Mesih tüm insanlık üzerindeki, hatta krallar üzerindeki egemen Kral’dır (Mat. 28:18; Vah. 1:5). Sizin O’nu size vermiş olduğu güç ve yetkiyle hangi şekillerde onurlandırmanız gerekiyor?

“Yehoşafat İsrail Kralı ile barış yaptı” (44. ayet). Bu, İsrail krallarının en kötüsüyle –tapınak yerlerini kaldırmaması ve Ahav’la barış yapmaması haricinde– “RAB’bin gözünde doğru olanı” yapmasıyla yad edilen bir Yahuda kralı arasındaki beklenmedik bir ittifaktı. Tanrı merhamet edip onu savaşta öldürülmekten esirgedi (32-33. ayetler) ancak onun kendi akılsızlığı kendisini tehlikeye soktu. 2. Tarihler 20:35-37 ayrıca Yehoşafat’ın, Ahav’ın kötülük eden oğluyla ticari bir ilişkiye girmesinden ötürü Tanrı tarafından azarlandığını da kaydeder. Pavlus imanlıları imansızlarla aynı boyunduruğa girmemeleri konusunda uyarır çünkü ışığın karanlıkla ortaklığı yoktur (2.Ko. 6:14-15).