1. Samuel 28

Bu bölüm günahın trajik sonuçlarını göstermektedir. Saul’un insanlar önündeki günahı Tanrı’nın buyruğuna eksik itaatle başladı (18. ayet) ve Tanrı’nın buyruğunu bariz çiğneyişleriyle sonlandı. Günah gerçekten de çok derin bir çukura götüren kaygan bir zemindir. Saul dışarıdan içeriye doğru baskıyla sıkıştı ve çaresizlik hissetti çünkü Tanrı kendisinden ayrılmıştı. Rab’den hiçbir söz alamaz oldu. Bu, Tanrı’nın Sözü’ne kulak vermek ve Rab’be karşı işlediğimiz tövbesiz suçları asgaride tutmak için ciddi bir uyarıdır; öyle ki, O’nun Sözü’ne erişebilelim. Ey Tanrı çocuğu, O’nun sesini işitmek üzere yaratılmış olman en harika kutsama değil midir? Rab seni terk etmediği için O’na nasıl da övgüler sunmak gerekir! İroniktir ki bu bölüm Davut’un fena taviz verdiği bir durumla başlar. Davut kaygan zemine inecek mi? Peki ya siz?