Levililer 25
Kutsal Kitap’tan oku: Levililer 25 (yeni sekmede açılır)
Toprağın her yedinci yılda nadasa bırakılması onun yenilenmesine ve sonraki yıl daha çok ürün vermesine yardımcı olur. Rab’bin buyrukları bilge ve faydalıdır (Rom. 12:2). Ayrıca, eğer Tanrı toprağa bir şabat veriyorsa, toprağın sahibi O demektir, İsrailliler değil. Sahip olduğumuz her şey bize kâhyalık etmemiz için emanet edilmiştir. Her şeyin asıl Sahibi’nin Tanrı olduğunu ve bizim yalnızca O’nun mülkünü idare eden hizmetkârlar olduğumuzu bilmek sahip olduğumuz şeylere yönelik tutumumuzu nasıl değiştirmelidir?
Özgürlük yılı Müjde’nin kutsamasının bir ön gölgesiydi. Özgürlük yılının borusu Kefaret Günü’nden hemen sonra çalınıyordu. Günah ortadan kaldırıldığında, Tanrı’nın beğenisi sevinç dolu kutsamaları bize daha da çok döker (Mez. 103:1-5; Yşa. 61:1-3). Bizim buna nasıl karşılık vermemiz gerekir (Yşa. 61:3)?
Bu bölüm boyunca, yakın akrabanın kendisinin ihtiyaç içindeki akrabası yerine hareket etme sorumluluğu üzerinde durulur. En ulu anlamda, Rabbimiz İsa bizim iyiliğimiz için yapılması gereken şeyi bizim yerimize yapan yakın akraba-kurtarıcımızdır. Bizimle olan ilişkisi yönünden O, bu hakka sahiptir çünkü antlaşma ve beden alma aracılığıyla O bizi kardeşleri olarak adlandırır (İbr. 2:11-14). O, bizi özgürleştirecek ve kendisine ait kılacak kaynaklara ve sevgiye sahiptir (Ef. 3:8; 5:25). Bu aynı ayetlere göre, O’nun kurtarılmışları olarak hangi sorumluluklara sahibiz?
Kaynak: Joel R. Beeke (genel ed.), Aile İbadeti Rehberi 1: Yaratılış – Yasa’nın Tekrarı, s. 90. Çeviren: Samet Şahin. © Reformation Heritage Books; Türkçe baskı: Karanlıktan Işığa Yayınları. Kitabın tamamı ücretsiz PDF olarak sitemizde.