Levililer 6

Başkalarına yapılan yanlış, Tanrı’ya yapılan yanlıştır. 2. ayet şöyle der: “RAB’be ihanet eder… komşusunu aldatır ya da ona haksızlık ederse…” Günah yasanın bütününü çiğner (Yak. 2:10). 51. Mezmur bu ilkenin klasik bir örneğidir. Davut’un günahı birden fazla insana karşı işlenmişti; ancak yine de yalnızca Tanrı’ya karşı günah işlemiş olduğunu söyledi (Mez. 51:4). Neden Tanrı başkasına karşı işlediğimiz günahları her şeyden önce kendisine karşı işlenmiş olarak görür?

Külleri toplayıp ordugahtan çıkarmak alçaltıcıdır ancak yine de kâhinler için kutsal hizmettir. Kâhin olan bizler için de aynısı geçerlidir (1.Pe. 2:5, 9). Yalnızca ibadet değil, aynı zamanda pratik hizmet de Rab’be sunulurmuş gibi sunulabilir (Kol. 3:17, 22-23). Bizim için hiçbir şey bayağı ya da dünyevi değildir. Rab için yapabildiğiniz ve Tanrı katında sevince yol açan küçük şeyler nelerdir (Bkz. Zek. 4:10)?

Sönmeyen ateş bir bakıma Kutsal Ruh’u simgelemektedir (Yşa. 4:4; Elç. 2:3). O’nun tesirleri aydınlatıcıdır, sıcaktır, rahatlatıcıdır ve düzelticidir. O, ayrıca günahımızı yakıp yok eder ve yüreklerimizi pak hâle getirir. Kâhinlerin ateşin hiç sönmediğinden emin olmaları gibi, biz de Ruh’u söndürmediğimizden nasıl emin olabiliriz (1.Se. 5:19)?