Yasa’nın Tekrarı 31

31. bölüm tanrısal merhametin bir etüdüdür. Tanrı, İsrail’in kendisinden ayrılacağını biliyordu. Ancak O yine de İsrail’i sevdi ve sadık kaldı. Yoldan saptığı zaman İsrail’e hatırlatma ve azar olsun diye 32. bölümdeki ezgiyi sağladı. Tanrı günahlılığımızı öngörerek, bizi tövbeye çağırmakta ve biz daha ihtiyacımız olduğunu bilmeden önce bize İsa Mesih aracılığıyla bağışlayacak ve yüreği değiştirecek lütfu vaat etmektedir (Elç. 5:30-31).

Yeşu’nun İsrail’e Kenan topraklarını ele geçirmek üzere nasıl önderlik edeceğini düşünürken hissettiği yükü hayal edebiliyoruzdur. Bu kaygı Musa tarafından şöyle ele alındı: “Güçlü ve yürekli olun! Onlardan korkmayın... [Tanrınız RAB] sizi terk etmeyecek, sizi yüzüstü bırakmayacaktır” (31:6, 23). Tanrı, Yeşu’ya güvence verdi: “İsrailliler’i, ant içerek söz verdiğim ülkeye sen götüreceksin” ve ona şu vaatte bulundu: “Ben seninle birlikte olacağım” (23. ayet). Tanrı kendi çağrısının ve tasarısının tamamlandığından emin olur. Tanrı bize neyi yapmamızı emretmişse, onu yapmamız için olanak da sağlar.