Yasa’nın Tekrarı 29

Tanrı’nın yasasından ayrılmaya karşı uyarıda bulunarak Musa, lanetli eylemleri, “Yüreğimin inadında ne kadar yürürsem bana selâmet (esenlik) olacak” diyen kişiyle bir tuttu (19. ayet – Kitab-ı Mukaddes). Böylelikle Musa günahın kökünü tanımlar: yürek katılığı. Yürek her şeyden aldatıcıdır ve feci hâlde kötüdür. Kim onu ve sırlarını bilebilir (Mez. 19:12; Yer. 17:9)? Kendi yüreklerinin peşinden gidenler Tanrı’nın yasasını ihmal eder ve günaha giderler (Özd. 3:1-8; Mar. 7:15-23; Rom. 1:20-21). Yürek Rab’den ayrılır (Yer. 17:5). Kendi yüreklerimizi nasıl alt edebiliriz?

Kutsal Yazı imanı tatmin edecek bilgiyi sağlar ancak merakı tatmin edecek bilgiyi sağlamaz. Tanrı açıklar ve Tanrı gizler, dolayısıyla “gizlilik Tanrımız RAB’be özgüdür” (29. ayet). Peygamberler yazdıkları her şeyi anlamadılar (1.Pe. 1:10-12) ve Pavlus “bilgim sınırlıdır” diye açıkça söyledi (1.Ko. 13:12). Bu bizde Tanrı’nın açıklamış olduklarını araştırma açısından gayret, kısıtlı anlayışımız açısından da alçakgönüllülük doğurmalıdır. Tanrı esiniyle, yanılmaz olarak yazmış yazarlar dahi kısmi bilgiye sahiplerdi. Tanrı kendisine dair her şeyi açıklamayı seçmemiştir ve Kutsal Kitap’ın açıkladığından ötesine geçip spekülasyonlarda bulunmak bilgece değildir.