Yasa’nın Tekrarı 32

“RAB’be övgüler sun, ey canım! İyiliklerinin hiçbirini unutma!” (Mez. 103:2). Musa’nın ezgisi Tanrı’nın kutsamalarını ve uyarılarını gözden geçirmektedir. Dolayısıyla İsrail de bu ezgi her söylendiğinde Tanrı’nın iyiliğini ve temkinlerini gözden geçirecekti. Tanrı’nın işleri sıkça dile getirilerek hatırlanmalı ve O’nun sözleri yaşamdaki olayları anlamanın anahtarı olarak alıntılanmalıdır.

Bu bölümde Rab ve insanlık arasında çarpıcı bir zıtlık görüyoruz. Tanrı “Kaya”dır, doğru ve adildir, güçlü ve değişmezdir. Oysa Rab’bin İsrail’i seçmesine, kurtarmasına ve kayırmasına rağmen, halk O’nu hor gördü ve O’nun kutsal öcünü uyandırdılar. Yüzyıllar sonra, sürgünden dönen halk ulusal tarihine bakacak ve Rab’be şu itirafta bulunacaktı: “Sen hep adil davrandın, doğru olanı yaptın, bizse kötülük yaptık” (Neh. 9:33). Dolayısıyla, kendimizi alçaltalım çünkü onlardan daha iyi değiliz ve Rab’be ibadete edelim çünkü O bizim kurtuluş Kayamız’dır.