2. Samuel 3

Davut’un İsrail’de hükümdar olması Tanrı’nın tasarısıydı. İlahi takdir, ilahi isteğin gerçekleşeceğini garantiledi. Tanrı kralların yüreklerini çevirmeye kadir olduğundan (Özd. 21:1), Saul’un soyunun baş önderi olan Avner’in yüreğini çevirdi ve onu, ulusun Davut’un hükümdarlığı altında birleşmesinde temel bir fail hâline getirdi. Avner’in –bencil ya da değil– niyetlerinden bağımsız olarak, Tanrı onu ilahi isteği gerçekleştirmek için kullandı. Tanrı’nın durumları ve insanları kontrol etme gücünün asla azalmadığından emin olabiliriz. Böylece, Tanrı’nın isteğinin olması ve krallığının gelmesi için dua ederken, hiçbir şeyin bunlardan herhangi birinin olmasına engel olamayacağından emin olabiliriz.

Öç Rab’be aittir (İbr. 10:30). Tanrı’ya ait olan bir işi üstümüze almaya kalkışmanın ciddi sonuçları olacaktır. Yoav’ın Avner’i haince öldürmesi trajik bir örnektir. Avner gerçekten de Yoav’ın kardeşini öldürmüştü ancak bu, savaş esnasındaydı ve şaşırtıcı bir savaş zaiyatı değildi. Yoav’ın işlediği cinayet hesaplanmıştı, nefret doluydu ve barış maskesi altındaydı. Davut bu suçun acımasız doğasını gördü ve Yoav’la ailesi üzerine lanet okudu. Kuvvetle muhtemel, başkaları tarafından mağdur edildiğimiz zamanlar olacak ve doğal dürtümüz, o kişiyle veya kişilerle ödeşmek olacaktır. Rab’be ait olanı O’na bırakmayı ve meseleleri kendi elimize almamayı öğrenmeliyiz. Nitekim Mesih bize kişisel olarak mağdur edildiğimiz zaman diğer yanağımızı çevirmeyi öğretmektedir (Mat. 5:39).