2. Samuel 18

Avşalom hainlerin ilki ve oğulların en kötüsü olarak adil biçimde ihbar edildi. Bu bölümde görüyoruz ki asilerin sonu yıkımdır. Avşalom krallık tacına sahip olmayı hayal etti ve onun yerine bir mezar buldu. İroniktir ki Avşalom kendi adına bir anıt dikmişti ve bir taş yığının altına gömüldü. Kendisi için göze çarpan bir mezar kazıp utançla dışarı atılan Şevna gibi (Yşa. 22:15-19), Avşalom da adına ün getirmeyi umut etmişti. Hepimiz şunu öğrenmeliyiz: Otoriteye karşı isyanı ve itaatsizliği görmekte olan bir adalet gözü vardır.

Burada iyi bir babadaki yürek acısını görmekteyiz. Çocukların günahı Hristiyan aileler için her zaman bir kederdir, özellikle de asi çocuklar yaşamdaki son günlerine dek tövbesiz bir şekilde günahlarında ısrar ettiklerinde. Davut, oğlunun trajik sonunu duyduğunda kedere boğuldu çünkü oğlunun dünyada umuttan yoksun bir şekilde ölmüş olduğunu biliyordu. Soydaşlarının kurtuluşuna yarayacaksa kendisinin lanetlenmesini dileyen Pavlus gibi (Rom. 9:3-4), Davut da oğlunun mahkûmiyetten esirgenmesine yarayacaksa kendisinin ölmesini diliyordu. Çocuklar kendi kurtuluşlarının imanlı ebeveynlerinin gözünde ne kadar önemli olduğunu her zaman hatırlamalı ve ebeveynlerinin Rab’be teslim olma talimatını izlemelilerdir.