2. Samuel 21

Antlaşma vaatleri bağlayıcıdır ve onları bozmanın ciddi sonuçları vardır. Yeşu, Givonlularla onların yaşamasına izin vereceğine dair bir antlaşma yaptı (Yşu. 9:15). Yıllar sonra Saul, Givonluları öldürerek o antlaşmayı bozdu (2.Sa. 21:1). Ondan yıllar sonra İsrail bir kıtlıkla karşılaştı ve Davut bunun nedenini Rab’be sorduğu zaman bunun Saul’un antlaşmayı bozmasından ötürü olduğunu anladı. Antlaşmayı Saul yapmamıştı ancak yine de ondan sorumluydu. Davut antlaşmayı bozmamıştı ancak yine de ondan sorumluydu. Sebepsiz geliyor gibi görünen sorunlar ve denenmeler bizim çok uzun süre önce edip de unutmuş olduğumuz yeminlerden kaynaklanıyor olabilir mi? Biz unutabiliriz ancak Tanrı unutmaz. Eğer yemin edildiyse, tutulmak zorundadır (Vai. 5:4-6). Tanrı onları ciddiye alır.

Ulusun Saul’un günahından ötürü acı çekmesi günahın güçlü etkisine dair canlı bir hatırlatıcıdır. Bir anlamda, özel günah diye bir şey yoktur. Günah ya ortaya koyduğu örnekle ya da ortaya koyduğu sonuçlarla başkalarını etkiler. Bu, önderler günah işlediğinde daha da şiddetlenir çünkü onların etki alanı çok büyüktür. Bağlam ister devlet, ister din, isterse de ev olsun, yetki sahibi olanların yetkileri altındakilerin üzerinde olumlu bir etki yapacak şekilde yaşamaları özellikle önemlidir. Yetki sahipleri bizim kendi yararımız için de iyi yönetim sergileyebilsinler diye dua etmek önemlidir (1.Ti. 2:2).